Coloris

The world of warmth, becomes the world of cold. Our souls are the only ones who can save it.
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Het grote bos van Onyla

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Het grote bos van Onyla    vr nov 26, 2010 10:10 pm

In het midden van het bos zit het netwerk van boomhutten, maar hieromheen is nog een enorm bos. Het strekt zich grote stukken uit, en gaat van hoge bomen naar lage. Het is niet voorspelbaar, en er leven veel, soms gevaarlijke, wezens. Dit is ook een van de redenen dat de bewoners van Onyla niet op de grond leven. Diegene die zich in het bos wagen zouden moeten weten wat ze er aan kunnen treffen, anders tart je het lot heel erg. Wees gewaarschuwd en wees altijd op je hoede. Niet alles is wat het lijkt...

Personen: N.v.t.
Regels: Minstens twee in je typvak.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    vr nov 26, 2010 10:36 pm

Er lag een meisje opgekruld tussen de bladeren. Haar haar lag als een waaier om haar hoofd, haar ogen waren gesloten. Ze wekte de indruk dat ze sliep, maar op de een of andere manier leek ze daar te afwezig voor. Alsof ze ergens anders was.
Opeens schoten haar ogen open. Grote, blauwe ogen staarden voor zich uit, en flitsten van links naar rechts. Terwijl het meisje langzaam overeind kwam, vielen er wat gekleurde herfstbladeren uit haar lange, rode haren. Opnieuw keek ze om zich heen. In haar ogen was verwarring te zien, maar die verborg ze snel weer. Ze keek omhoog, naar de bomen, en de lichte lucht boven haar. Ze fronste, alsof ze het niet begreep.
Ze begreep het ook niet. Langzaam stond ze op, en deed ze een stap, alsof ze wilde weten of het wel echt was. Ze voelde aan een boom dicht bij zich, volgde met haar vingers de richels in de schors. Wat is dit? Haar gedachten werkten op topsnelheid. Ave. Ze wist nog hoe ze heette, ze wist wie ze was. Dat betekende dat de mogelijkheid dat ze aan geheugenverlies leed afviel. Maar hoe dan? Ave herinnerde zich hoe ze was gaan slapen, maar nu was ze wakker, en in een bos, een bos dat ze niet herkende.
Je kon aan haar ogen zien dat ze het niet begreep, maar een andere flonkering maakte de nieuwschierigheid duidelijk. Het leek hier geweldig...

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    vr nov 26, 2010 10:50 pm

Ik opende mijn rechteroog met moeite. Een vaag gezicht kwam in mijn beeld, met moeite stelde ik het scherp. Ik kwam half overreind en opende ook mijn linker oog. Het voelde alsof ik veel te lang geslapen had, alsof ik wakker werd van een coma. Ik keek weg van het meisje dat zich in de zelfde kamer als mij bevond, een hutje kon ik het beter noemen. Primitief, haar kleding en het hutje waren primitief. Een simpel groen tuniekje verborg haar vrouwlijke kenmerken. Ze waren er wel, maar niet te zichtbaar. Ik vreef in mijn ogen en keek even naar het gezicht van het meisje.
Ik deed mijn best om woorden te formuleren maar vond de letters niet. Ik kon me nog goed herinderen dat ik ging slapen. De geur van thuis zat nog vers in mijn hoofd, toch leek het veel te lang geleden. Het meisje stond op en liep naar een tafel waar wat dingen op stonden. 'Ik vond je onder het jagen' begon ze twijfelend. Alsof het geen goed ideeën was geweest om mij mee te nemen. Ik keek naar de bolling van haar rug en fronste moeizaam. 'Waar vond je me?' mijn stem was schor.


Laatst aangepast door Riley op vr nov 26, 2010 10:56 pm; in totaal 1 keer bewerkt (Reden van aanpassing : Was een schrijfteken vergeten.)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    vr nov 26, 2010 11:23 pm

Ave liep tussen de bomen door, vol verwondering. Ze volgde de herfst bladeren in hun val, tot ze de grond raakten. En op een gegeven moment gebeurde er iets vreemds. Terwijl ze zag dat een van de bladen door de wind werd meegevoerd, moest ze opeens sterk aan een vlinder denken. Een vlinder die rond vloog, vrij, in het bos. Haar verbeelding ging de vrije loop, zo leek het tenminste, want toen ze weer opkeek, fladderde er een vlinder om haar hoofd heen. Zijn vleugels hadden dezelfde kleur als de herftbladeren om zich heen, en hij vloog omhoog, naar de blauwe lucht boven de hoge bomen. Ze schudde haar hoofd. Het had toeval moeten zijn. Was het ook toeval geweest dat ze hier was beland? Ze bekeek de blaadjes opnieuw, en stelde zich voor hoe ze zouden veranderen in de prachtige vlinders, net zo een als ze net had gezien. Ze boog haar hoofd, en keek even naar haar blote voeten. Toen ze haar hoofd weer oprichtte stonden haar ogen even vol verrukking. Een zwerm vlinders vloog over haar heen naar de hemel. En voor het eerst in haar leven had Ave het gevoel dat ze iets kon uitrichten in de wereld. Al had ze ergens het gevoel dat het haar eigen wereld niet was. Maar, bedacht ze bij zichzelf, dat zou misschien wel beter zijn. En ze keek op, naar de vlinders die verder vlogen, vrij.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    vr nov 26, 2010 11:39 pm

Het meisje draaide zich om, een kan met water had ze vast in haar handen. Ik zag hoe haar spieren zich ontspande onder haar huid. 'Je lag op de grond' de volgende woorden wist ze niet goed uit te kiezen. 'Waar ben ik?' ik stond op en rechtte mijn rug. Mijn boten deden lichtjes pijn, ze voelde anders aan. 'Dit is Onyla, Het bos van Onyla' de trotsheid klonk stevig door in haar stem. Een stem die vloeiender was dan ik in eerste instantie door had. Ik voelde hoe mijn botten zich voortbewogen terwijl ik naar het luik liep. Het was een mengeling tussen een raam en een luik, zonder glas natuurlijk.
Vanuit het uitzicht dat ik had zag ik een netwerk met huizen en touwen. De kleur groen zorgde er voor dat alles groen leek, het was prachtig. 'Onyla' herhaalde ik tegen mijzelf. Ik wist niet waar ik was - afgezien van de naam dan - maar deze plek facineerde me, nu al. Ik draaide me traag om naar het meisje met de olijverige huid en de donkere haren. 'Ik ben Riley' ik wist niet wat de manieren hier waren dus stak mijn hand niet uit. Ze ging slechts lichtjes door haar knieeën en wende even haar blik af naar beneden, 'Allisa'. Ik knikte en nam haar naam in me op, alsof ik deze dag alles in slow-motion opnam.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    vr nov 26, 2010 11:50 pm

De tijd leek niet voorbij te gaan terwijl Ave liep. Telkens gebeurden er weer dingen om haar heen, telkens opnieuw veranderden er doodnormale voorwerpen. Er waren al stenen in muizen veranderd, en nog meer vlinders zwermden om haar heen, en ze had het gevoel dat ze vleugels kreeg, terwijl ze een rondje om haar as draaide, zodat de vlinders als één van haar weg zwermden. Het maakte haar steeds minder uit waar ze was. Al besefte ze op een gegeven moment dat het allemaal een droom zou kunnen zijn, en ze snel wakker zou worden. Terwijl ze dat idee van zich af zette, begreep ze nog niet hoe dichtbij ze bij de werkelijkheid had gezeten met die uitspraak.
Het viel Ave wel op dat ze alleen was. Ze was nog geen mens tegen gekomen, alleen de dieren die om haar heen liepen. Aan de ene kant vond ze dat fijn, het alleen zijn. Het was rustig. Ze hield niet van drukte, vaak niet eens van mensen. Maar dat er geen mensen waren, kon ook negatief zijn. Zij kon mensen makkelijk ontwijken, maar het was altijd fijn om te weten dat ze er waren, als... een soort laatste red middel. Ze glimlachte toen een vogeltje langs vloog, en keek opnieuw even naar de stralende lucht.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    za nov 27, 2010 12:00 am

Ik knikte slechts en liep naar de deur die van hout was. Ik leunde er lichtjes met wat gewicht tegen aan zodat hij open zou gaan. In de onderschatting van mijn kracht vloog hij open. Ik knipperde met mijn ogen en nam alles in mijn op, traag. Ik merkte langzamerhand hoe ik mijzelf weer ondercontrole had, mijn krachten, mijn spieren en het belangrijkste mijn botten. Ik draaide me naar Allisa toe en trok mijn mondhoeken charmant omhoog. 'Is het goed als ik rondkijk?' ik wist dat het vaag zou overkomen maar dit alles hier zo, dat was voor mij vaag. Ze knikte en zette de kan met water neer. Ze was niet echt een vlotte prater, wat eigenlijk goed bij haar passte als je haar echt bestudeerde. De eerste stap die ik op een touwenbrug zette was wankelig, té wankelig. Voor dat ik het doorhad voelde ik de lucht door mijn haar gaan, de grond steeds dichterbij komen. Ik landde met een harde klap op mijn rug op de grond. De knak van mijn botten was er niet, slechts een ontiegelijke pijn.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    za nov 27, 2010 12:16 am

In het stille bos vingen Ave's oren de doffe klap makkelijk op. Ze kon het niet goed thuisbrengen, het was geen geluid dat ze vaak hoorde. Met een kleine frons liep ze in de richting van het geluid. Haar blote voeten maakten geen geluid, zelfs niet op de droge bladeren op de grond. Ze verschool zich achter dikke bomen, al volgden een paar vlinders haar rode haren nog steeds. Zachtjes wuifde ze ze weg. Ze had in al die jaren geleerd voorzichtiger te zijn. Ze kon de aanwezigheid van een andere persoon bijna voelen, en keek om een van de bomen heen. Een stukje verderop lag een jongen, op zijn rug. Hij bewoog zich niet. Ze keek op, en zag de boomhuizen, en houten bruggen.
Ave bedacht zich dat iemand de jongen vast zou kunnen helpen, want hij had pijn, dat was duidelijk te zien aan zijn gezicht. Maar toch kon ze het niet voor elkaar krijgen zich om te draaien, en weg te lopen. En dus wachtte ze, en keek ze uit naar een teken dat er iemand was, een vriend van de jongen. Maar er was niemand. Hij woonde hier toch? Waarom zou er niemand zijn? Vragen overweldigde Ave even, en ze kwam een paar passen dichterbij. Ze stond nu op de grens. Ze kon of naar de jongen toe gaan, en hem helpen, wat helemaal niets voor haar was, of ze ging weg. Keuze's. Ze had er al te veel gemaakt, te veel verschrikkelijke keuze's. Ze wachtte nog even. En toen zette ze een stap in de richting van de jongen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    za nov 27, 2010 6:15 pm

Ik beet mijn kaken op elkaar in plaats van het uit te schreeuwen. Bewegingsloos bleef ik liggen, tot de pijn zich echt in mijn zenuwen had uitgewerkt. Het gezelschap van het meisje viel me niet op, al mijn aandacht was gericht op de pijn. Pas op het moment dat de pijn begon weg te zakken nam ik het risico me te bewegen. Ik draaide me van mijn rug op mijn buik en zette mijn handen op de grond. Met een lichte inspanning in mijn armen zat ik half overreind. Zonder dat ik het zelf door had stond er een pijnlijke uitdrukking op mijn gezicht, niet bepaalt sierend. Ik ging met een hand door mijn haar en haalde er zonder specifiek die bedoeling te hebben er een aantal takjes uit. Nu de pijn van de klap aan het wegebben was voelde ik de pijn van de sneeën. Toen ik naar beneden keek zag ik hoe de kleding die ik aan had geruineerd was. Een grote scheur in mijn t-shirt maakte het t-shirt praktisch onbruikbaar, onder die scheur zat een diepe pijnlijke snee. Verbaast bewoog ik wat, de verwondingen waren aardig beperkt vergeleken met de val die ik gemaakt had.
Pas na een tijdje merkte ik dat ik aangestaard werd, half keek ik over mijn schouder. Een meisje met lang dik haar staarde me aan, haar huid was bleek, haar kleding niks specifieks. Als ik nu niet meer aan mijn hoofd had, had ik haar eng gevonden. Ze was niet het type meisje dat uitnodigend overkwam.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 6:02 pm

Ave schoot snel naar achteren toen de jongen rechtop ging zitten en zich omdraaide. Haar ogen werden even wat groter, en versmalden zich toen. Hij had haar gezien, dat wist ze, maar hij schonk verder geen aandacht aan haar. Hij vond haar blijkbaar niet belangrijk en zag haar niet als een gevaar, maar hij had ook wel wat beters aan zijn hoofd. De sneeën waren duidelijk te zien, en zagen er pijnlijk uit. Ave deinsde nog wat verder terug tussen de bomen, en ze was blij dat haar kleren wat schutkleuren hadden. Ze bekeek de jongen nog een tijdje, met haar lichte ogen, maar bleef nu achter de bomen zitten. Misschien zou hij denken dat ze een schim was, of gewoon zijn eigen verbeelding, door de pijn. Ave wist niet waarom, maar ze ging niet weg. Ze had het gevoel dat de jongen, op welke manier dan ook op haar leek, al had ze echt geen idee waarom. Hij hoorde hier thuis, en zij... Niet. Ze was er zo onderhand van uit gegaan dat het hier geen droom was, en ergens wist ze ook in dit opzicht dat ze gelijk had. Ave boog haar hoofd, en schoof nog wat achteruit, terwijl de herfstbladeren even knisperden toen ze er op stond met haar blote voeten.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 6:13 pm

Mijn blik werd verbroken door een opkomende hoestbui. Nadat ik wat bloed had opgehoest zette ik mijn gezicht op emotieloos. Het laten zien van mijn pijn kon in mijn nadeel werken, niet dat ik het meisje echt als een bedreiging zag. Traag en moeizaam stond ik op, elke spier in mijn lichaam werkte tegen. Eigenlijk was het beste om me nu door iemand te laten verplegen, die iemand had ik alleen niet. Natuurlijk had ik Allisa leren kennen, maar hoe ik ooit weer daar boven moest komen wist ik niet. Ik rechtte mijn rug en hoorde hoe een paar van mijn botten zachtjes knakte, alsof ze zichzelf rechtzette. Ik draaide me om naar de plek waar ik net een meisje had gezien, zoekend met mijn ogen ging ik de omgeving af. Ergens achter een boom zag ik haar vaag staan. 'Ik mag dan gevallen zijn, maar mijn ogen werken nog prima' merkte ik droogjes op. Ik was niet mensenschuw, ver van zelfs. Aangezien het meisje nog niet echt reageerde bekeek ik al mijn verwondingen. Ik moest ergens een beek vinden en wat hout, dan kon ik het ontsmetten.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 6:54 pm

Ave beet op haar onderlip, maar rechtte haar hoofd toen, zette haar ogen uitdrukkingsloos en deed een stap het licht in. Hij had haar toch al gezien, en ze zou hem makkelijk kunnen overmeesteren, als het zou moeten. Ze reageerde verder niet op zijn uitspraak, maar bleef hem een tijdje recht aankijken met haar lichte ogen. Toen bekeek ze zijn wonden, zo onopvallend mogelijk, en schatte ze de ernst ervan in. Sommige leken erger dan anderen, en de sneeën bloedden. Haar ogen zochten die van hem weer, en vingen zijn blik, al vertelden ze hem niets. Ze wist niet goed wat ze moest doen, maar ze liet niets doorschemeren.
Ave streek wat losse haarlokken uit haar gezicht, en haar ogen schoten even opzij toen ze wat blaadjes van de bomen zag vallen, en ze moest de drang weerstaan om ze in vlinders te veranderen, en ze wendde haar gezicht af, tot ze weer naar de jongen keek.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 8:22 pm

Ik keek naar het meisje en fronste lichtjes. Ik wist niet of het haar bedoeling was maar ze straalde vijandschap uit. Ik wist niet wat haar probleem was maar ik zat niet te wachten op een ruzie, niet met deze omstandigheden. Zonder verder enige aandacht aan haar te besteden liep ik weg, zoekend naar een rivier. De pijn van de sneeën overheersde over de pijn van de val. Ik kwam bij het meisje in de buurt en liep haar voorbij. Even draaide ik me om naar haar, ik wou zo veel zeggen maar hield mijn mond. Ik fronste even en liet vervolgens de uitdrukking van mijn gezicht varen. Normaal was ik spontaan maar iets in haar weerhield mij daar van. Iets in haar deed me twijfelen aan de woorden die ik wou zeggen dus zei ik ze maar niet. Mijn ogen flitste naar mijn arm toen ik er iets overheen voelde lopen, een lijntje bloed. Ik had mijn verwondingen onderschat, ze waren erger dan ik gedacht en gevoelt had.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 9:37 pm

Ave verbeet zich even, en, al liet ze haar iets wat afstandige opstelling niet varen, ze liep met een snelle pas achter de jongen aan, en pakte zijn arm, heel zachtjes vast, zodat ze hem geen pijn deed. Zonder verder nog veel te zeggen nam ze hem mee, in de tegengestelde richting, de richting waar zij van gekomen was. Toen ze had gelopen was ze langs een beekje gekomen. Ze keek de jongen niet aan terwijl ze hem voorzichtig meenam. Ze hoopte dat hij geen verdere vragen zou stellen, maar haar hulp gewoon zou accepteren. Het bloed alarmeerde haar. Ze had gezien dat hij iets wilde zeggen, maar dat hij zichzelf had tegengehouden, al wist ze niet waarom.
Ave ving het gekletter van het beekje snel op, en liep iets vlugger. En na een paar minuten zag ze het water stromen, en knielde ze neer, terwijl ze de jongen zachtjes meetrok, zodat hij ook zou gaan zitten. Ze keek even snel om zich heen, en liep naar een paar struiken met grote bladeren toe. Ze keek iets wat geërgerd om zich heen, maar vond uiteindelijk wat ze zocht. Een speciaal soort mos, wat ze snel plukte, en samen met de grote bladeren liep ze terug naar de jongen, en begon ze zijn wonden voorzichtig schoon te maken, met slanke, behendige vingers, die precies wisten wat ze moesten doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 9:50 pm

Met grote ogen liet ik het toe, niks aan haar bewegingen waren vijandig tegenover mij. Ik ging zitten zoals ze ''vroeg'' en fronste lichtjes. Nadenkend en niet wetend precies wat er was of wat ze ging doen. Ik zei niks en voelde hoe haar handen te werk gingen. Af en toe voelde ik een lichte pijnscheut, dit liet ik niet merken. 'Riley' stelde ik mijzelf soort van voor, ik wist dat ik haar beter had kunnen bedanken dan mijzelf voor te stellen. Toch deed ik dat niet, niet omdat ze het niet verdiende maar omdat ik niet wist wat er ging komen. Waarom zou zij moeite voor mij doen? Mij helpen? Het paste niet bij het eerdere gedrag dat ze vertoonde. Ik was een persoon die andere mensen analyseerde, of het teminste probeerde. Wie was ze? Waarom deed ze dit? Waarom was iedereen die ik tot nu toe tegengekomen was iemand die mij verzorgde? Kon ik echt zo slecht voor mijzelf zorgen?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 10:06 pm

Ave begreep dat hij vragen had, maar zei niets behalve haar naam. 'Ave.' Het was maar een zachte, maar heldere toon, en toch duidelijk. Ze leek automatisch te werk te gaan, en toen ze met zijn arm klaar was, verschoof ze voorzichtig naar zijn rug, en bekeek ze de schaafwonden. Ze maakte ze schoon met het verkoelende water, en depte het een beetje met het mos. Toen ze uiteindelijk klaar was met de wonden, maakte ze haar handen schoon in het water en veegde ze ze af aan haar shirt. Er viel een ongemakkelijke stilte. Hiervoor was ze tenminste bezig geweest, maar nu zat ze eigenlijk niets te doen. Beide leken ze niets te willen zeggen, of zaten ze te twijfelen. Nog steeds wist Ave niet wat haar er nou tot had gebracht om de jongen te helpen, maar ze had hem daar niet kunnen laten staan. Hij zou zijn rug sowieso niet zelf kunnen doen, en de wonden moesten echt schoon gemaakt worden. Ave keek nog een keertje de plek rond waar ze zaten, en streek een haarlok uit haar gezicht.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo nov 28, 2010 10:28 pm

'Bedankt' zei ik vlotjes. Doordat zij niet veel sprak deed ik dat automatisch ook niet. Mijn t-shirt was helemaal kapot, het nut van het was er dus niet. Eigenlijk hoefde ik niet te weten waarom ze dit deed, het was prettig om te weten waarom als ze het zelf wou vertellen. Ik ontspande al mijn spieren en fronste lichtjes. Niet begrijpend waarom een van mijn botten niet gebroken was. Ik stond op en bekeek mijn verwondingen voor zo ver het kon in de water spiegeling. Ik ging met mijn hand door mijn haar en vond er hier en daar nog wat takjes in. Door een heftige schud beweging vlogen er nog wat uit.
Ik fronste alweer lichtjes en keek vanuit mijn ooghoeken naar Ave, die me volgensmij aardig aanstaarde. Ik fronste te veel, al zei ik het zelf dan. Ik ontdeed me van mijn broek en als ik schoenen aan had gehad ontdeed ik me daar ook van. Langzaam liep ik het water in, eigenlijk niet wetend of dit wel goed was voor mijn verwondingen die net verzorgt waren. Ik keek half om naar haar, vragend of ze ook mee het water in ging. Voor mij was het een soort van wasbeurt, niet dat zij het echt nodig had maar toch. Het was iets dat de stilte verbrak, aangezien geen van ons beide de eerste stap nam en volgensmij ook niet wou nemen. Waar het probleem zat wist ik niet, waarschijnlijk bij de eerste indruk die we op elkaar hadden achtergelaten. Al wist ik niet wat er aan die van mij negatief kon zijn geweest, ik viel uit de lucht.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    ma nov 29, 2010 7:39 pm

Ave's hoofd boog zich in een klein knikje. Ze boog haar hoofd, en keek naar haar vingers, die zich in elkaar vlochten en weer op haar knieën gingen liggen. Ze keek op toen ze Riley's stem weer hoorde, en hield haar hoofd een beetje schuin. En toen schudde ze haar hoofd langzaam, en keek ze voor zich uit. Haar gedachten gingen ver weg, naar vragen die ze niet kon beantwoordden, en zonder dat ze er iets aan kon doen veranderde ze een paar bladeren in vlinders, die over haar hoofd naar de heldere lucht zwermden. Ze keek Riley niet aan aan, de volgende paar minuten, maar daarna keek ze even opzij. Het water was niet erg. Het zou zijn wonden misschien nog wat beter schoon maken, aangezien het schoon, helder water was.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    do dec 02, 2010 7:43 pm

Nadat ze me - soort van - had duidelijk gemaakt dat ze niet wou, ging ik verder het water in. In een aanloop om door de kou heen te bijten dook ik onderwater. Toen ik bovenwater kwam schudde ik mijn lange haren uit mijn gezicht. Met een lach op mijn gezicht keek ik om naar Ave. Ze leek gespannen, alsof ze bang was plezier te hebben. Ik liep half het water uit en keek haar alweer vragend aan, dit keer meer smekend. Ik wou dat ze loser werd, dat ze zichzelf een break gaf en dat het oke was om plezier te hebben. Plezier daar leefde we voor, als je geen plezier maaktte kon je niet zo goed niet leven. Teminste, zo zag ik het en uit ervaring klopte dat. Mijn leven was prettig als ik plezier maaktte, zelfs op momenten dat plezier niet het juiste woord was. Breed en charmante glimlachte ik naar haar, als ze het uit zichzelf niet wou kon ik iniedergeval goed mijn best doen. Ik ging niet over mij zelf zeggen dat ik een goed uiterlijk had of goede charmes, maar echt te klagen had ik het niet. Al zei ik het zelf teminste. Iedereens mening en smaak was verschillend.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo dec 05, 2010 3:24 pm

Ave keek weer op, en richtte haar grote ogen op Riley en keek hem een tijdje aan, totaal niet onder de indruk van zijn charmes. Ze kneep haar ogen iets samen, en keek toen naar de rivier, en naar het blauwe, heldere water. Ze kon de bodem zien. Uiteindelijk stond ze op, maar ze kwam niet naar het water, maar ging in de schaduw van een boom staan. Ze was niet van plan Riley zijn zin te geven, en daarbij het gevoel dat hij haar kon maken wat hij wilde, zo zat ze nou eenmaal niet in elkaar.
Ave liet een vlinder op haar schouder neerkomen, en volgde het kleine diertje toen het weer weg vloog. Haar handen gleden langs de ruwe bast van de boom, alsof ze nog steeds wilde checken of het allemaal wel echt was. Het voelde stevig, ruw, zoals de bomen die ze kende uit het bos waar zij woonde.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    zo dec 05, 2010 8:20 pm

Nadat ze mijn poging totaal negeerde liet ik het varen. Ik hield niet van mensen die ik niet kon berijken. Ik hoefde iemand niet in mijn macht te hebben maar ik vond het wel prettig als ik enig sinds een reactie kreeg. Ik liep nogmaals het water in en dook onderwater. Boven water komend schudde ik mijn haren uit mijn gezicht. Ik ontspande mijn spieren waardoor de verwondingen minder voelbaar waren. Ik was niet te erg toegetakelt, wat ik prettig vond en waar ik diep verbaast over was. Die val, had minimaal een arm of been en een rip moeten laten breken. Erger zelfs. Ik fronste en ging met mijn hand door het water dat vol met rimpels lag. Water was prachtig, al zei ik het zelf. Een van de dingen die je niet kon beheersen, het ging waar het staan wou. Vuur, aarde, lucht, je kon het allemaal beheersen. Water niet. Ik glimlachte lichtjes om die gedachten, al lette ik niet meer op Ave. Ergens in mijn achterhoofd wist ik dat ze er nog was. Even keek ik naar mijn onderarm, ik had 2 tatto's. Eentje op mijn onderarm, en eentje op de bolling van mijn rug. Teksten waren het beide, teksten die mensen waarschijnlijk niet snapte. Maar teksten die belangrijk voor mij waren. Het was niet belangrijk wat iemand anders er van vond, want vele vonden dit ordinair. Voor mij waren het dingen van mijn leven, je moest aan je kunnen zien dat je geleefd had.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    ma dec 06, 2010 11:03 pm

Ave keek een tijdje niet naar Riley terwijl haar gedachten veel verder weg gingen. Ze probeerde nog steeds uit te vinden hoe ze hier gekomen was. Misschien wist Riley het. Een tijdje aarzelde ze, maar toen richtte ze haar blik op hem. 'Hoe... heet het hier?' Vroeg ze langzaam, terwiujl ze haar woorden zorgvuldig uitkoos. Haar stem klonk neutraal, niet kil, niet vriendelijk. Ze hield haar hoofd een beetje schuin, en keek vanuit haar ooghoeken naar een konijntje dat weg hupte toen ze het zag. Ze bleef Riley aankijken met haar felle ogen, die voor een klein moment meer zeiden dan haar gezicht, terwijl ze op zijn antwoord wachtte. Ze streek haar haar uit haar gezicht, en bond het uiteindelijk in een lange, donkerrode vlecht, die op haar rug viel. Ze had in die tijd haar blik maar even van Riley's gezicht afgewend, maar keek nu even naar haar handen, voor ze zijn blik weer ving.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Riley

avatar

Aantal berichten : 50

Personage Profiel
Geslacht: Man
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    di dec 07, 2010 10:10 pm

Bij het horen van haar stem draaide ik me naar haar om. Zonder te antwoorden verliet ik het water, lopend naar mijn kleding. Zonder me af te drogen trok ik de kleding aan, het was niet veel aangezien ze half kapot waren maar het was ook weer beter dan niks. Ik schudde mijn haren uit mijn gezicht en keek even op naar Ave. 'Onyla, als ik het goed heb was het Onyla' niet dat ik echt het iemand had horen zeggen. Deze naam paste bij deze plek, deze naam hoorde bij deze plek. Teminste, dat was mijn mening. Zelf had ik nog niemand gehad die het echt bevestigd had dus natuurlijk kon ik het fout hebben. 'Nog een prettige dag' zonder haar aan te kijken verliet ik deze plek. Ik wou gewoon weg, ik wou hier niet zijn..
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ave

avatar

Aantal berichten : 123

Personage Profiel
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16
Partner: Nog geen.

BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    vr dec 10, 2010 11:05 pm

Ave was niet erg verbaasd dat Riley weg liep. Niet veel mensen hielden het lang met haar uit, en ze was het gewend. Ze liep zonder verder nog wat te zeggen een andere kant op. Het maakte niets uit, alles wat gebeurd was, was gebeurd en was klaar. Niet meer aan denken, verleden tijd. De jongen zou altijd in haar gedachten blijven, zoals iedereen die ze ontmoette, en alles wat ze zag. Soms was haar fotografische geheugen iets goeds, maar op andere momenten haatte ze het dat ze altijd alles zou onthouden. Dat elk pijnlijk moment haar voor altijd bij zou blijven staan, vol details, precies zoals ze het toen had meegemaakt. Met nachtmerries herhaalde ze die momenten, hoezeer ze ze ook tegen probeerde te gaan. Maar ze boog haar hoofd nooit, die was altijd opgeheven, maar niet arrogant. Koud, maar tegelijkertijd neutraal. Zo was ze, en ze zou niet veranderen. Tenminste, niemand die ze ooit had gekend, en ook al waren dat er niet veel, niemand zou haar ooit van dat idee af kunnen brengen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Het grote bos van Onyla    

Terug naar boven Go down
 
Het grote bos van Onyla
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Het grote school topic
» [Error] Bericht maken + uitklap opties

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Coloris  :: Het RPG :: Het Noorden :: Onyla-
Ga naar: